امروزه پدیده بیابان و بیابان­زایی گریبان­گیر بسیاری از کشورهای جهان از جمله کشورهای در حال توسعه می­باشد. با نگاهی به گستره منابع طبیعی کشور در می­یابیم که چشم­انداز غالب در این گستره، اراضی بیابانی است. دانشمندان و متخصصین بر این عقیده­ می­باشند که علاوه بر عوامل طبیعی، عوامل انسانی نیز در بیابان­زایی نقش اساسی و کلیدی دارند. از آنجا که اکثر معیارهای مؤثر در بیابان­زایی در دسته عوامل طبیعی قرار دارند، تهیه مدل­های تعیین پتانسیل بیابان­زایی، به­صورت منطقه­ای انجام می­گیرد. در پژوهش حاضر به­منظور بررسی معیارها و شاخص­های مؤثر در بیابان­زایی منطقه جنوب شرق اهواز در استان خوزستان،‏‏ از مدل ایرانی ارزیابی پتانسیل بیابان­زایی (IMDPA) استفاده و از بین نه معیار این مدل دو معیار پوشش گیاهی و اقلیم با توجه به شرایط منطقه انتخاب و برای هر معیار، شاخص های مختلفی در نظر گرفته شده است. در این مدل ارزش عددی معیارها از میانگین هندسی شاخص ها و در نهایت بیابان­زایی کل منطقه از میانگین هندسی معیارها به­دست آمده و در نرم­افزار ArcGIS نقشه نهایی بیابان­زایی منطقه تهیه گردید. نتایج نشان داد که معیار پوشش گیاهی با ارزش عددی 06/2 تأثیر بیشتری نسبت به معیار اقلیم با ارزش عددی 93/1 در بیابان­زایی منطقه داشته است. در آخر نیز ارزش کمی شدت بیابان­زایی براساس دو معیار مورد بررسی به میزان 99/1 به­دست آمد که طبق جدول امتیازدهی این مدل وضعیت فعلی بیابان­زایی برای کل منطقه متوسط تعیین گردید.

زمینه و هدف: فعالیت های بدنی می توانند تغییرات هماتولوژیک مختلفی ایجاد نمایند. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر یک جلسه فعالیت هوازی بیشینه صبح و عصر بر برخی عوامل منتخب هماتولوژیکی در مردان جوان ورزشکار بود. روش کار: در این تحقیق 20 ورزشکار به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه صبح و عصر (10=N) تقسیم شدند. میانگین سن، وزن و قد به ترتیب درگروه صبح (سن20.9 ±0.99 سال، وزن 67.35±6.27 کیلوگرم و قد180.4 ±4.28 سانتیمتر) و در گروه عصر (سن 21±0.63 سال، وزن 67.13±9.13 کیلوگرم و قد176.9 ±9.01 سانتیمتر) بود. آزمودنی ها برنامه تمرینی هفت مرحله ای بروس را در ساعت 8-10 و گروه عصر در ساعت 15-17 انجام دادند. نمونه خونی از هر دو گروه، در سه مرحله قبل، بلافاصله بعد از فعالیت و دو ساعت پس از خاتمه فعالیت به مقدار 5 میلی لیتر از ورید بازویی دست چپ تهیه شد. داده ها بوسیله آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی) با استفاده از نرم افزار آمار 19 SPSS بررسی شد (0.05≥p). یافته ها: نتایج بیانگر تفاوت معنی دار در Hb و RBC دو گروه صبح و عصر در مراحل مختلف نمونه گیری (قبل با بلافاصله بعد، بلافاصله بعد با دو ساعت بعد) بود. تفاوت معنی داری در میزان Hb و RBC در مرحله قبل با دو ساعت بعد از فعالیت مشاهده نشد. اندازه گیری میزان WBC در دو گروه تفاوت معنی داری را در هر سه مرحله نمونه گیری نشان داد و میزان PLT هم در گروه صبح در سه مرحله و در گروه عصر در دو مرحله (قبل با بلافاصله بعد، بلافاصله بعد با دو ساعت بعد) تفاوت معنی داری را نشان داد (0.05≥p). در مقایسه دو گروه صبح و عصر نتایج نشان داد، بین میزان Hb، WBC، RBC و PLT خون مردان ورزشکار به دنبال یک جلسه فعالیت هوازی بیشینه در صبح و عصر، قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از فعالیت تفاوت معناداری وجود ندارد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد، اجرای یک جلسه فعالیت هوازی بیشینه در صبح و عصر می تواند تاثیری بر عوامل هماتولوژیک داشته باشد اما زمان فعالیت بر میزان تغییرات بی تاثیر بوده است. از این جهت برخورداری از یک ویژگی ایده آل در شاخص های هماتولوژیک، که در اکسیژن رسانی و ایمنی بافت ها نقش اساسی دارند، در اجرای فعالیت بایستی مد نظر قرار گیرند.

سابقه و هدف: بیماری تروفوبلاستیک حاملگی به طیف خاصی از اختلالات تکثیری تروفوبلاست ها اطلاق می شود که از اپیتلیوم جفت منشا می گیرند. اخیراً شاخص های هماتولوژیکی به عنوان یک روش آسان و در دسترس برای شناسایی بیماران و مانیتورینگ پیشرفت بیماری مورد تحقیق و بحث هستند. لذا این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین سطوح شاخص های هماتولوژیکی با پیشرفت مول هیداتیفورم انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، بر روی 164 بیمار با تشخیص مول هیداتیفرم در دو گروه مول هیداتیفرم کامل (132 نفر) و مول هیداتیفرم ناقص (32 نفر) انجام شد. تشخیص بیماری بر اساس نتایج پاتولوژی ثبت شده در پرونده بیماران صورت گرفت. اطلاعات مربوط به شاخص های هماتولوژیکی، بیوشیمیایی و هورمون ها جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: به طور کلی، بین گروه مول هیداتیک کامل و مول ناقص از نظر سن، شاخص توده بدن، اندازه رحم، میزان بروز کیست تکالوتئین و اندازه کیست، گراویدا، پاریته، سقط جنین، سابقه مول قبلی تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت. از بین همه نشانگرهای آزمایشگاهی ارزیابی شده (مانند WBC، PLT، MPV/PLT، AST/PLT، RDW/PLT)، تنها میانگین سطح تری یدوتیرونین (T3 آزاد) در گروه مول کامل (2/40±1/50 پیکو مول بر لیتر) در مقایسه با گروه مول ناقص (1/30±1/90 پیکو مول بر لیتر) به طور قابل توجهی کمتر بود (0/004=p). آستانه T3 آزاد (0/87±1/54 پیکو مول بر لیتر) با میزان حساسیت خوب (74/60%)، ویژگی (51/50%) و دقت 50% برای تشخیص مول های کامل از دیگری نشان داد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سطح بالای T3 آزاد ممکن است نشانگر خوبی برای تشخیص مول هیداتیفرم باشد که ممکن است در تشخیص زود هنگام مول های غیر قابل تشخیص در سونوگرافی مفید باشد.

تعیین مقادیر هماتولوژیکی یکی از مهمترین فعالیت های آزمایشگاهی است که به طور روزمره جهت ارزیابی و تایید تشخیص بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد. رواج گوسفندداری و شیوه کوچ نشینی در استان چهارمحال و بختیاری، باعث گشته که حجم عمده ای از مراجعات درمانگاه های دامپزشکی به گوسفندان بومی اختصاص یابد. بنابراین لازم به نظر می رسید که تابلوی خونی معتبری از این گوسفندان ارایه گردد تا از یکسو مورد استفاده دامپزشکان قرار گیرد و آنان را در تشخیص مطمئنتر بیماری ها یاری نماید و از سوی دیگر با توجه به توفیق هایی که در خصوص اصلاح نژاد گوسفندان لری بختیاری در طی چند سال اخیر به دست آمده است، این تحقیق گامی در جهت پیشبرد اهداف اصلاح نژاد گوسفند بردارد. در تحقیق بر روی مقادیر هماتولوژیکی 281 راس بره و 180 راس قوچ و 582 راس میش لری بختیاری مشاهده شد که تعداد گلبول های قرمز و سفید و مقدار MCV و درصد لمفوسیت ها و منوسیت ها و ائوزینوفیل ها در بره ها اختلافات معنی داری در زمانهای قبل و پس از شیرگیری دارند. اثرات فصل بر روی مقادیر هماتولوژیکی قوچ ها و میش ها قابل توجه بود. اثرات سن در قوچ ها بیشتر بر روی گلبول سفید، گلبول قرمز و هماتوکریت و در میش ها بر روی گلبول های سفید، هموگلوبین و پلاکت ها بود. اثرات جنس روی مقادیر نوتروفیل ها، منوسیت ها و ائوزینوفیل ها معنی دار بود و بره ها به طور کلی با بالغین در غالب متغیرها تفاوت داشتند.

به منظور بررسی آثار هماتولوژیک و بیوشیمیایی داروی متن آمین در ماکیان گوشتی، تعداد 58 قطعه جوجه گوشتی یکروزه از نژاد آرین انتخاب و به طور تصادفی به شش گروه تقسیم شدند. گروه اول به عنوان گروه شاهد داروی متن آمین دریافت نداشت 10) قطعه(، گروههای دوم 8) قطعه( و سوم 8) قطعه( به ترتیب روزانه، غلظتهای یک در هزار و دو در هزار در آب آشامیدنی از متن آمین را در هفته آخر دوره پرورش دریافت داشتند. گروههای چهارم 10) قطعه(، پنجم 12) قطعه( و ششم 10) قطعه( نیز به ترتیب، روزانه غلظتهای یک در هزار، دو در هزار و چهار در هزار در آب آشامیدنی از متن آمین را در تمام دوره پرورش دریافت داشتند. نتایج به دست آمده نشان داد که پس از مصرف دوزهای مختلف متن آمین در مقایسه با گروه شاهد، تعداد گلبولهای سفید خون و درصد و تعداد مطلق هتروفیلها به طور معنی داری کاهش و درصد و تعداد مطلق لنفوسیتها به طور معنی داری افزایش یافت (P<0.05). سایر پارامترهای هماتولوژیک خون تغییر معنی داری نشان ندادند. متن آمین در هیچ یک از دوزهای مورد استفاده تغییر معنی داری در پارامترهای بیوشیمیایی سرم ایجاد نکرد و هیچ گونه اختلاف آماری معنی داری در پارامترهای بیوشیمیایی سرم بین گروه شاهد و گروههای دریافت کننده متن آمین دیده نشد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هم زمان بولدنون و تمرین مقاومتی بر نیم رخ هماتولوژیک و ساختار طحال در موش های صحرایی نر بود. بدین منظور، 47 سر موش نر ویستار (با سن 12هفته و میانگین وزنی 195±7.94 گرم) به طور تصادفی در هفت گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، شم، بولدنون یک (دو میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، بولدنون دو (پنج میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، تمرین مقاومتی، تمرین مقاومتی + بولدنون یک و تمرین مقاومتی + بولدنون دو. برنامه تمرین مقاومتی شامل شش هفته صعود از یک نردبان به صورت پنج جلسه دربرگیرنده سه ست با پنج تکرار و یک دقیقه استراحت در فاصله بین هر ست بود که با 50 درصد یک تکرار بیشینه در هفته اول آغاز شد و به 100 درصد یک تکرار بیشینه در هفته پایانی رسید. تزریق دارو به صورت یک بار در هفته و در یک روز مقرر، در عضلات چهارسر و پشت ران به شکل عمیق انجام گرفت. پس از بیهوشی، کالبد شکافی صورت گرفت و طحال برداشته شد. مقاطع میکروسکوپی انتخاب شده پس از رنگ آمیزی هماتوکسیلین و آئوزین با میکروسکوپ نوری مطالعه شدند. درادامه، آسیب طحال بر اساس معیارهای هیستوپاتولوژیک تعیین گشت و داده ها به روش تی هم بسته، تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی حداقل تفاوت معنادار در سطح P<0.05 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که مصرف مکمل بولدنون با دوزهای مختلف موجب افزایش سطح پلاکت (P=0.033)، نوتروفیل (P=0.05) و گلبول سفید خون (P=0.001) می شود. همچنین، مصرف بولدنون آسیب به بافت های پالپ سفید (P=0.02)، پالپ قرمز (P=0.001) و فضای سینوزوئیدی طحال (P=0.000) را به طور معناداری افزایش می دهد. به نظر می رسد که مصرف کوتاه مدت بولدنون، تغییرات منفی عوامل همانولوژیکی و ساختار طحال را به همراه داشته و تمرینات مقاومتی قادر به جلوگیری از آسیب های مختلف بافت طحال ناشی از مصرف استروئیدهای آندوژنیک آنابولیک نباشد.

هدف این مطالعه مدل یابی عوامل اثرگذار بر مدرسه فضیلت مدار با استفاده از رویکردداده بنیاد بود. در این مطالعه، از روش تحقیق کیفی استفاده شد و و داده ها با استفاده مصاحبه با معلمان نمونه، مدیران نمونه ، سرگروههای آموزشی و اساتید دانشگاه فرهنگیان استان اردبیل جمع آوری شد. در مرحله کیفی با 17 نفر از معلمان نمونه، مدیران نمونه، سرگروه های آموزشی و اساتید دانشگاه فرهنگیان اردبیل در موضوع پژوهش مصاحبه شد؛ طی سه مرحله تحلیل داده های کیفی، کدگذاری باز، محوری و انتخابی، 15 مقوله کلی به صورت مدل مفهومی در قالب شش طبقه فراگیر شرایط علی، مقوله محوری، راهبردها، عوامل زمینه ای، عوامل مداخله گر و پیامدها به دست آمد که در قالب یک الگو، عوامل اثرگذار بر مدرسه فضیلت مدار با استفاده از رویکرد داده بنیاده رامنعکس می نماید. پس از اجرای مصاحبه و کدگذاری باز و محوری در مرحله کیفی؛ 3 عامل کلی (فردی، درون مدرسه ای و برون مدرسه ای) و 7 مولفه (عوامل فردی، مدیریتی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، قانونی) موثر در ایجاد مدرسه فضیلت مدار شناسایی شد. نتایج پژوهش نشان دهنده 15 مقوله کلی شامل شرایط علی (عوامل فردی، مدیریتی)، شرایط زمینه‏ای (عوامل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی)، شرایط مداخله گر ( عوامل قانونی)، مقوله محوری (مدرسه فضیلت مدار)، راهبردهای استقرار مدرسه فضیلت مدار (آموزش و توانمندسازی، حمایت های مادی و معنوی، تقویت روابط و مشارکت جمعی) و پیامدها (فردی، سازمانی، اجتماعی و شغلی سازمانی) بود

1زمینه و هدف: برونکوتیدی داروی گیاهی ایرانی برای مصرف انسانی و با خواص ضد سرفه و خلط آوری است. ایزوپروترنول آگونیست غیرانتخابی گیرنده های بتا آدرنرژیک است که گرچه تاکنون از آن به عنوان دارو در مواردی نظیر مقابله با برادی کاردی استفاده شده، ولی برپایه نتایج حاصل از برخی پژوهش ها مشخص گردیده است که ایزوپروترنول می تواند منجر به آسیب های بافتی و تغییرات هماتولوژیکی نیز شود. هدف از این پژوهش، ارزیابی هماتولوژیکی تداخل اثر برونکوتیدی و ایزوپروترنول بود. روش بررسی: این مطالعه از نوع تجربی بود. از 18 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در 3 گروه آزمایشی شامل کنترل، دریافت کننده ی ایزوپروترنول و نرمال سالین و دریافت کننده ی ایزوپروترنول و برونکوتیدی استفاده شد(هر گروه 6 موش). در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. ایزوپروترنول به صورت تزریقی در دو نوبت و نرمال سالین و برونکوتیدی به شکل خوراکی در پنج نوبت تجویز شدند. در پایان از موش ها خونگیری شد و تعداد گلبول های سفید، تعداد گلبول های قرمز، درصد هماتوکریت، میزان هموگلوبین، میانگین حجم گلبول های قرمز، میانگین غلظت هموگلوبین در گلبول های قرمز و تعداد پلاکت ها سنجیده شدند و تحلیل آماری داده ها از طریق آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: از نظر تعداد گلبول های سفید تفاوت گروه های آزمایشی معنی دار نبود. گروه ایزوپروترنول و نرمال سالین از نظر تعداد گلبول های قرمز، درصد هماتوکریت، میزان هموگلوبین و تعداد پلاکت ها در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری داشت. تفاوت گروه ایزوپروترنول و برونکوتیدی از نظر تعداد گلبول های قرمز، درصد هماتوکریت و تعداد پلاکت ها در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نبود. از نظر میزان هموگلوبین و میانگین غلظت هموگلوبین در گلبول های قرمز گروه ایزوپروترنول و برونکوتیدی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری داشت. از نظر میانگین حجم گلبول های قرمز تفاوت گروه های آزمایشی معنی دار نبود. گروه ایزوپروترنول و نرمال سالین از نظر میانگین غلظت هموگلوبین در گلبول های قرمز با گروه کنترل تفاوت معنی دار نداشت. نتیجه گیری: بر مبنای یافته های حاصل از این پژوهش می توان نتیجه گرفت که برونکوتیدی نه تنها از برخی تغییرات هماتولوژیکی ناشی از ایزوپروترنول نظیر افزایش تعداد گلبول های قرمز و پلاکت ها جلوگیری می کند، بلکه می تواند از طریق افزایش قابل توجه در میزان هموگلوبین و میانگین غلظت هموگلوبین در گلبول های قرمز، ظرفیت خون را از نظر اکسیژن رسانی نیز افزایش دهد. برونکوتیدی احتمالاً از طریق مقابله با استرس اکسیداتیو یا به واسطه اثر مستقیم بر مغز استخوان موجب چنین اثراتی شده است که البته به منظور بررسی چنین احتمالاتی، انجام پژوهش های تکمیلی ضروری است.